Wspomnienia pięknoducha. Część I: Jak to się wszystko zaczęło to pierwszy tom autobiograficznej opowieści Tadeusza Cegielskiego – historyka, pisarza i badacza kultury. Autor wraca do swoich rodzinnych korzeni i do doświadczeń, które ukształtowały jego spojrzenie na świat.
Historia rozpoczyna się w powojennym Krakowie, a następnie prowadzi czytelnika do Warszawy i Gorlic – miejsc, które odegrały ważną rolę w dzieciństwie i młodości autora. Cegielski opowiada o rodzinie, o różnorodnych tradycjach kulturowych swoich przodków
i o środowisku, w którym dorastał. W jego wspomnieniach pojawia się szerokie tło społeczne i historyczne drugiej połowy XX wieku.
Ważnymi motywami książki są szkoła i młodość – czas pierwszych przyjaźni, fascynacji i buntów. Autor opisuje atmosferę szkolnych lat, które w jego pamięci pozostają przestrzenią kształtowania charakterów, ambicji i światopoglądu. Cegielski nie tworzy pomnikowej autobiografii. Z fragmentów pamięci buduje raczej wielowątkową opowieść o dorastaniu, relacjach międzyludzkich i dojrzewaniu do własnej drogi życiowej. W książce ważne miejsce zajmują również historie przyjaźni i miłości, które autor opisuje w cyklu zatytułowanym Miłości i przyjaźnie wedle adresów.
Relacja prowadzi czytelnika aż do przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, gdy Polska wkracza w okres transformacji ustrojowej. Autor przywołuje wydarzenia i zjawiska charakterystyczne dla tego czasu, pokazując je z perspektywy osobistego doświadczenia. Publikację wyróżnia także bogata warstwa ilustracyjna. W książce znalazły się fotografie, rysunki, plakaty, dokumenty i inne pamiątki, które tworzą wizualną opowieść równoległą do tekstu.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.